คำศัพท์ Seoul 5B · บทที่ 13 · ส่วนที่ 2

gil-geo-ri-e-seo phye-ji-reul jup-neun hal-meo-ni-reul dop-neun a-i-ui mo-seup-e ga-seum-i jjing-haet-da.

เป็นเรื่องน่าเศร้าใจที่เห็นเด็กช่วยหญิงชราเก็บเศษกระดาษบนถนน

jeol-mang sok-e-seo-do hui-mang-eul no-rae-ha-neun geu si-in-ui jak-pum-eun dok-ja-deul-e-ge gam-myeong-i gip-eot-da.

ผลงานของกวีซึ่งร้องเพลงแห่งความหวังแม้ในความสิ้นหวังได้สร้างความประทับใจให้กับผู้อ่านอย่างลึกซึ้ง

sae-byeok-nyeok nun deop-in gyeo-ul sup-eun sum-so-ri-jo-cha deul-ril deut go-yo-haet-da.

ป่าฤดูหนาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะในยามรุ่งสางเงียบสงบมากจนแม้แต่เสียงหายใจก็ยังได้ยิน

ja-sin-ui sa-so-han sil-su-ga nam-e-ge phi-hae-reul ju-eot-da-neun sa-sil-e geu-neun mop-si goe-ro-wo-haet-da.

เขารู้สึกเป็นทุกข์มากที่ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ของเขาก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้อื่น

chu-un gyeo-ul-bam gil-mo-thung-i-e-seo gu-geol-eul ha-deon no-in-e-ge tta-tteut-han guk-bap-eul dae-jeop-haet-da.

เราเสิร์ฟซุปอุ่นๆ ให้กับชายชราคนหนึ่งที่กำลังขอทานอยู่หัวมุมถนนในคืนฤดูหนาวที่หนาวเย็น

ma-eum-e gip-eun gam-dong-eul jun si-ui han gu-jeol-eul da-i-eo-ri-e jeong-seong-kkeot jeok-eo du-eot-da.

ฉันจดบทกวีบทหนึ่งที่โดนใจฉันลงในไดอารี่อย่างระมัดระวัง

haet-sal-man it-eu-myeon sa-mak-i doe-deu-si sa-ram-e-ge-do ttae-ro-neun salm-ui geu-neul-i phil-yo-ha-da.

เช่นเดียวกับที่มีเพียงแสงแดดเพื่อสร้างทะเลทราย บางครั้งผู้คนก็ต้องการร่มเงาในชีวิตเช่นกัน

ma-eul eo-gwi-e-neun su-baek nyeon doen neu-thi-na-mu han geu-ru-ga si-won-han geu-neul-eul deu-ri-u-go it-da.

ที่ทางเข้าหมู่บ้าน มีต้นเซลโคว่าอายุหลายศตวรรษให้ร่มเงาเย็นสบาย

eo-ryeo-um-e cheo-han i-ut-eul wi-hae-seo-ra-myeon geu-neun eon-je-deun-ji gi-kkei son-eul nae-mil sa-ram-i-da.

เขาเป็นคนที่ยินดีให้ความช่วยเหลือเมื่อใดก็ได้เพื่อเห็นแก่เพื่อนบ้านที่ต้องการความช่วยเหลือ

nun deop-in ha-yan deul-phan wi-ro a-chim haet-sal-i nun-i bu-si-ge sso-da-jyeo nae-ryeot-da.

แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมาบนทุ่งสีขาวที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ

du sa-ram-eun mal dae-sin ga-byeo-un nun-jit-eul ju-go-ba-deu-myeo seo-ro-ui ma-eum-eul hwak-in-haet-da.

ทั้งสองสบตากันแทนคำพูด เพื่อยืนยันความรู้สึกของกันและกัน

chu-un gyeo-ul-eul na-gi wi-hae yeon-than han deong-i-jo-cha a-swi-un i-ut-deul-e-ge on-jeong-eul be-phul-eot-da.

เขาแสดงความอบอุ่นแก่เพื่อนบ้านที่ต้องการถ่านหินก้อนเดียวเพื่อผ่านพ้นฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ

ga-nan-han sa-ram-deul-e-ge phil-yo-han geos-eun dan-sun-han dong-jeong-sim-i a-ni-ra jin-jeong-han i-hae-wa yeon-dae-i-da.

สิ่งที่คนยากจนต้องการไม่ใช่เพียงความเห็นอกเห็นใจ แต่เป็นความเข้าใจและความสามัคคีที่แท้จริง

cha-ga-un ba-ram sok-e-seo-do geu-ui tta-seu-han mi-so-neun eol-eo-bu-theun ma-eum-eul nok-yeo ju-eot-da.

แม้ท่ามกลางลมหนาว รอยยิ้มอันอบอุ่นของเขาทำให้หัวใจที่เยือกแข็งของฉันละลาย

su-sul-i seong-gong-jeok-eu-ro kkeut-nat-da-neun ui-sa-ui mal-eul deut-go-seo-ya ga-jok-deul-eun bi-ro-so ma-eum-eul noh-at-da.

ในที่สุดครอบครัวก็ผ่อนคลายลงหลังจากได้ยินจากแพทย์ว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จ

jeong-ho-seung si-in-ui 'nae-ga sa-rang-ha-neun sa-ram'-eun manh-eun i-deul-e-ge sa-rang-bat-neun guk-min-jeok myeong-si-i-da.

'The One I Love' ของกวีจองโฮซึงเป็นบทกวีระดับชาติที่หลายๆ คนชื่นชอบ

bam-ha-neul-e bo-seok-cheo-reom ban-jjak-i-neun byeol-deul-eul ba-ra-bo-myeo so-won-eul bil-eot-da.

ฉันขอพรในขณะที่มองดูดวงดาวที่เปล่งประกายราวกับอัญมณีในท้องฟ้ายามค่ำคืน

phul-ip kkeut-e maet-hin yeong-rong-han i-seul-bang-ul ha-na-ga a-chim haet-sal-eul ba-da bit-nat-da.

หยดน้ำค้างอันสุกใสบนปลายใบหญ้าส่องประกายแสงแดดยามเช้า

tha-in-eul hyang-han jak-eun bae-ryeo-wa tta-tteut-han mal han-ma-di-ga se-sang-eul deo-uk sal-gi joh-ge man-deun-da.

การคำนึงถึงเล็กน้อยและคำพูดที่ใจดีต่อผู้อื่นจะทำให้โลกน่าอยู่ยิ่งขึ้น

o-tho-ba-i-ga bu-reung-bu-reung so-ri-reul nae-myeo gol-mok-gil-eul sson-sal-gat-i ppa-jyeo-na-gat-da.

มอเตอร์ไซค์ส่งเสียงคำรามแล้วเร่งความเร็วออกไปในตรอก

nam-ui jal-mot-eul mu-jo-geon bi-nan-ha-gi jeon-e sang-dae-bang-ui cheo-ji-reul meon-jeo he-a-ryeo bo-a-ya han-da.

ก่อนที่จะวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่นเกี่ยวกับข้อผิดพลาดของตนอย่างไม่มีเงื่อนไข คุณต้องพิจารณาสถานการณ์ของบุคคลอื่นก่อน

o-raen ga-nan-eu-ro ssah-in bit-eul gap-gi wi-hae geu-neun bam-nat-eop-si ttam heul-ryeo il-haet-da.

เขาทำงานหนักทั้งวันทั้งคืนเพื่อชดใช้หนี้ที่สะสมมาจากความยากจนหลายปี

ba-dak-e tteol-eo-jin yu-ri-kheop-i san-san-i bu-seo-jyeo sa-bang-eu-ro pha-phyeon-i twi-eot-da.

ถ้วยแก้วที่ตกลงบนพื้นแตกเป็นเสี่ยงและมีเศษกระเด็นไปทุกที่

go-thong-gwa seul-pheum-eul gyeok-eo-bon sa-ram-man-i tha-in-ui salm-e jin-sim eor-in nun-mul-eul bo-nael su it-da.

มีเพียงผู้ที่มีประสบการณ์ความเจ็บปวดและความโศกเศร้าเท่านั้นที่สามารถหลั่งน้ำตาอย่างจริงใจให้กับชีวิตของผู้อื่นได้

hae jil nyeok seu-san-han ga-eul-ba-ram-i ot-git-eul seu-chi-ja deung-jul-gi-ga seon-deuk-seon-deuk-hae-jyeot-da.

ขณะที่ลมฤดูใบไม้ร่วงอันแสนเศร้าพัดผ่านปกเสื้อของฉันเมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ก็มีตัวสั่นไหลลงมาตามกระดูกสันหลังของฉัน

i-mi eop-jil-reo-jin mul ap-e-seo hu-hoe-hae bwa-ya a-mu-reon so-yong-i eop-da.

ไม่มีประโยชน์ที่จะเสียใจกับน้ำที่หกไปแล้ว

mo-jin si-ryeon-eul gyeok-go i-gyeo-nael-su-rok in-gan-ui nae-myeon-eun han-cheung deo dan-dan-hae-ji-go gip-eo-jin-da.

ยิ่งผ่านและเอาชนะการทดลองอันโหดร้ายได้มากเท่าใด ก็ยิ่งแข็งแกร่งและลึกซึ้งยิ่งขึ้นเท่านั้น

seo-jeom ip-gu mae-dae-e-neun i-beon ju-e chul-gan-doen tta-kkeun-tta-kkeun-han si-jip sin-gan-deul-i jin-yeol-doe-eo it-eot-da.

บูธตรงทางเข้าร้านหนังสือมีหนังสือบทกวีใหม่ๆ ที่กำลังมาแรงซึ่งตีพิมพ์ในสัปดาห์นี้จัดแสดงอยู่

mo-du-ga tteo-na-gan theong bin ben-chi-e hol-ro anj-a it-eu-ni ma-eum-i sseul-sseul-hae-jyeot-da.

ขณะที่ฉันนั่งอยู่คนเดียวบนม้านั่งว่างที่ทุกคนจากไป ฉันรู้สึกเหงา

i chaek-eun hyeon-dae-si-reul cheo-eum jeop-ha-neun dok-ja-deul-eul wi-han chin-jeol-han si gam-sang an-nae-seo-i-da.

หนังสือเล่มนี้เป็นคู่มือชื่นชมบทกวีที่เป็นมิตรสำหรับผู้อ่านที่ยังใหม่กับบทกวีสมัยใหม่

han-gyeo-ul eon bang-eul hun-hun-ha-ge deop-hyeo ju-neun sae-ppal-gan yeon-than-bul-eun seo-min-deul-ui so-jung-han beot-i-eot-da.

กองไฟสีแดงสดที่ทำให้ห้องเย็นลงในช่วงกลางฤดูหนาวเป็นเพื่อนอันมีค่าของคนทั่วไป

chu-un nal ja-phan-gi-e-seo ppop-a ma-si-neun gu-su-han yul-mu-cha han jan-eun eol-eo-bu-theun mom-eul hun-hun-ha-ge nok-in-da.

ในวันที่อากาศหนาวเย็น ชา Coix สักแก้วจากตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติจะทำให้ร่างกายที่แข็งตัวของคุณอุ่นขึ้น

salm-eun gam-ja-reul sut-ga-rak-eu-ro bu-deu-reop-ge eu-kkae-eo mas-it-neun gam-ja-sael-reo-deu-reul man-deul-eot-da.

ฉันทำสลัดมันฝรั่งแสนอร่อยโดยใช้ช้อนบดมันฝรั่งต้มเบาๆ

na-man jal-sal-myeon doen-da-neun phyeon-hyeop-han i-gi-sim-eul beo-ril ttae tta-tteut-han gong-dong-che-ga man-deul-eo-jin-da.

ชุมชนที่อบอุ่นเกิดขึ้นเมื่อเราละทิ้งความเห็นแก่ตัวที่แคบซึ่งมีเพียงเราเท่านั้นที่จะอยู่ได้ดี

go-nan-ui theo-neol-eul ji-na ma-chim-nae jeong-sang-e i-reun sun-gan-ui beok-chan gam-dong-eun i-ru mal-hal su eop-eot-da.

ความรู้สึกท่วมท้นในช่วงเวลาที่ฉันผ่านอุโมงค์แห่งความยากลำบากและในที่สุดก็ถึงยอดเขานั้นอธิบายไม่ได้

geu-neun wan-byeok-hae bo-i-ji-man i-ut-eul sal-tteul-hi chaeng-gi-neun in-gan-mi neom-chi-neun tta-tteut-han sa-ram-i-da.

เขาอาจจะดูสมบูรณ์แบบ แต่เขาเป็นคนอบอุ่น เต็มไปด้วยความเป็นมนุษย์และคอยดูแลเพื่อนบ้าน

bul-ui-reul mok-gyeok-haet-eul ttae u-ri ma-eum-sok-e-seo geo-sen bun-no-ui mul-gyeol-i il-eot-da.

เมื่อเราเห็นความอยุติธรรม คลื่นความโกรธอันรุนแรงก็ผุดขึ้นในใจเรา

'ip-sae-e i-neun ba-ram-e-do na-neun goe-ro-wo-haet-da'-neun yun-dong-ju si-in-ui go-baek-eun yeong-hon-eul ul-rin-da.

คำสารภาพของกวีดงจู ยุนที่ว่า 'ฉันต้องทนทุกข์ทรมานแม้ว่าลมจะพัดผ่านใบไม้ก็ตาม' สัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณ

on-mom-eul bul-thae-wo nam-eul tta-tteut-ha-ge hae ju-go ha-yah-ge bu-seo-jin yeon-than-jae-cheo-reom sal-go sip-da.

ฉันอยากเผาทั้งตัวให้คนอื่นอบอุ่น และใช้ชีวิตเหมือนถ่านขาวที่แตกสลาย

bang-rang si-in gim-sat-gat-eun jo-seon phal-do-reul du bal-ro nu-bi-myeo min-jung-ui salm-eul no-rae-haet-da.

กวีผู้พเนจร Kim Satgat เดินทางไปแปดเกาะของโชซอนด้วยสองเท้าของเขาเองและร้องเพลงเกี่ยวกับชีวิตของผู้คน

jak-ga-neun sip nyeon-gan sseun si-deul-eul mo-a cheot si-jip-eul se-sang-e chul-gan-haet-da.

ผู้เขียนตีพิมพ์คอลเลกชันบทกวีชุดแรกของเขาไปทั่วโลก โดยรวบรวมบทกวีที่เขาเขียนในช่วงสิบปีที่ผ่านมา

seon-saeng-nim-kke-seo-neun hak-saeng-e-ge nam-eul bi-nan-ha-gi-bo-da meon-jeo seu-seu-ro-reul dol-a-bo-ra-go jin-sim-eu-ro chung-go-ha-syeot-da.

ครูแนะนำนักเรียนอย่างจริงใจให้มองตัวเองก่อน แทนที่จะวิพากษ์วิจารณ์ผู้อื่น

nun-mul jeoj-eun ppang-eul heo-geop-ji-geop pheo-meok-eu-myeo cheong-nyeon-eun ban-deu-si seong-gong-ha-get-da-go da-jim-haet-da.

ในขณะที่เขากินขนมปังชุ่มน้ำตา ชายหนุ่มก็สาบานว่าเขาจะทำสำเร็จ

tteo-na-ga-neun gi-cha-ui dwit-mo-seup-eul ba-ra-bo-myeo eo-meo-ni-neun ha-yeom-eop-si nun-mul-eul heul-ri-syeot-da.

แม่ของฉันหลั่งน้ำตาไม่รู้จบขณะมองดูท้ายรถไฟที่ออกเดินทาง

gyeo-ul-ui kkeut-ja-rak-e chang-ga-ro bi-chyeo deu-neun tta-seu-han bom haet-sal-i eol-eo-bu-theun dae-ji-reul nok-in-da.

เมื่อสิ้นสุดฤดูหนาว แสงแดดอันอบอุ่นของฤดูใบไม้ผลิที่ส่องผ่านหน้าต่างทำให้โลกที่แข็งตัวละลาย